Sizden Gelenler

GONCA ABLA,

Ben 17 yaşındayım. Derslerim iyi, mutlu bir ailem var. Babam, ziraat mühendisi, bir şirketi var, tohum ithalatı ve ihracatı yapar. Babam çevremdeki bütün arkadaşlarımın babasından çok ama çok iyidir. Ben çocukken benimle çocuktu, şimdi delikanlı oldum, benimle delikanlı, birde 10 yaşımda kız kardeşim var. Onunla da çok ilgilidir. Gözü gibi bakar, ama benimle başkadır. Biz baba,oğul- kimi zaman da arkadaşız.

Annem ise kendiyle daha çok alakalıdır. Kendine ait bir kuaför salonu var. Babamın durumu oldukça iyidir. Evde hep bizimle ilgilenen, ev işlerini yapan kadınlar olmuştur. Annem sık sık kadın değiştirir. Evin işlerine babam hiç karışmaz.

Ben mutlu bir insandım Gonca Abla, altı ay öncesine kadar. Bir akşam kardeşim ile, amcamlarda kalacaktık. Evden o şekilde ayrıldık. Akşam saat 21.00 gibi kuzenimle kavga ettim. Bilgisayar oyununda olmayacak bir konudan, bende kızdım, evler yakın zaten, evime geldim. Kapıyı anahtarımla açtım. İçeri girdim. Annem ile babam kavga ediyorlardı, öyle böyle değil, geldiğimi duymadılar.

Annem bas bas bağırarak diyordu ki, çocuk senin değil, babası çıktı geldi, çocuğu istiyor hiç olmadı tanışması lazım, yoksa herkes duyacak, neden anlamıyorsun…

Babam, asla asla o benim oğlum, kim ki bu herif onca yıl sonra ortaya çıkmış, birde oğlumu istiyor. Bu çocuk aklını kaçırır deli misiniz siz, Bak sana söylüyorum, bir pislik yaptın, hemde evliyken yaptın, sineye çektim, sırf çocuk ortada kalmasın diye kabul ettim, sana bayıldığımdan değil…Sen hiç bir zaman bu çocuğu düşünmedin, şimdi düşün bir kere düşün, ayrıca bu çocuk biz evliyken doğdu, kimse onu benden alamaz diyordu.

Annem, saçmalama, ben oğlana hamile kaldığımda ayrıydık, ben annemlerin yanındaydım. Boşanacaktık. Seninle birlikte değil dim ki, bu çocuk senin olsun…

Babam, sırf çocuğu benim nüfusuma geçirmek için eve döndün sen, şimdi de sesini çıkarma otur derken, yavaşça kapıyı kapadım, dışarı çıktım. Amcamlara döndüm. Kimseye bir şey demedim. Yattım, aklımı kaçıracaktım. Uyumuşum, sabah kalktım, ilk önce yaşadıklarımı kabus zannettim, yavaş yavaş aklım başıma geldi. Yaşadıklarım doğruydu, annemin ahlaksızlığına mı üzüleyim, hayatımda en sevdiğim insanın artık babam değildi. Annem bana ne yapmıştı, birde bir adam çıkmış babam olacakmış…

Sabah eve gittim, Pazar olduğu için babam evdeydi. Annem ile ikisini karşıma aldım ve konuşulanları duyduğumu anlattım.

Babam ağlamaya başladı, sesle ağlıyor, bir kelime konuşamıyordu, annem gözünü ayırmadan bana bakıyordu, bir ara dönüp babama pardon babalığıma baktı…Annem rahatlamıştı sanki.

Annem çok normal bir olaymış gibi bana dönüp, iyi olmuş ben zaten bugün anlatacaktım. Baban seninle tanışmak istiyor, yoksa dava falan açacakmış rezil olacağız. Sonuçta baban tanışman lazım dedi.

Annemden tiksiniyordum, böyle bir annem olduğu için utanıyordum. Ah canım babalığım nasıl bir hata yapıpta böyle bir kadınla evlendin. Şimdi babaannemi daha iyi anlıyordum. Annemi hiç sevmez, babalığıma layık görmezdi, ne kadar haklıymış.

Sonuçta o gün gerçek babamla tanışmam gerektiğini annem söyledi, oysa ben daha hiç birşeyi hazım etmemiştim. Annemin umurunda değildi.

Şehrimizin iyi restaurantlarında birinde babamla buluştum, yanımda annem vardı. Babalığımdan ne kadar farklı bir adamdı, babam…Daha gençti, annemden de gençti. Yakışıklı sayılabilirdi, kaba saba, cahil bir adamdı, konuşmalardan anladım işsizdi. Ben hiç konuşmuyordum, o da pek benimle ilgilenmiyordu.

Sonuçta konuya geldiler, babam beni rahat bırakmak karşılığında para istiyordu, hemde benim yanımda, bir araba ve 150 bin türk lirası istiyordu. Annemle pazarlık yapıyordu. Sonra annem babalığımı aradı, babamın istediklerini anlattı.

Artık hiç birşeyi gözüm görmüyordu, bana neden bunlar yaşatılıyordu. Babam olacak adam beni sadece ve sadece para kapmak için görmek istemişti.

Kalktım, umurları bile olmadı, koşarak eve gittim.

İntihar ettim, evet ilaç içtim. Allahtan babalığım, eve gelmiş beni baygın bulup, hastaneye kaldırmış, 3 gün hastanede yattım. Annemi görmek istemedim.

Şimdi evdeyim, dinleniyorum. Ama artık, mutlu değilim, ne yapacağımı bilemiyorum. Babam  artık babalığım oldu. Göz göze gelemiyoruz. Annem ise pişkin pişkin ortada dolaşıyor.

Babam olacak adam ortalarda yok, anlaşılan parayı, arabayı aldı.

Peki ben kimim, babam olacak adam kim, soyu sopumuz ne, başka kardeşim var mı, nerede yaşar,

GONCA ABLA,

BEN AKLIMI KAÇIRMADAN NASIL YAŞAYACAĞIM…

CANIM YAVRUM

Yazdıklarını okurken göz yaşlarımı tutamadım

Sana uzun uzadıya yazmam lazım…

Sayfam yeterli değil..

Bana müsade et sana yarın, yazacağım.

Bu Haberi Sosyal Medya'da Paylaşın
Facebook
Instagram
Twitter
Bülten Üyeliği